نوشتههای دستهبندی شده در ‘اندیشه’
گزیده سخنرانی اوباما به مناسبت برنده شدن جایزه صلح نوبل
- زنان و مردانی که تا کنون موفق به دریافت این جایزه شده اند با شجاعت و تلاشهای خود در زمینه برقراری صلح الهام بخش من و همه جهانیان بوده اند.
اما من می دانم که این جایزه بازتابی است از جهانی که این افراد و همه آمریکائی ها آرزو و قصد ایجاد آنرا دارند. جهانی که به تعهد بنیانگذاران آمریکا حیات می بخشد . - من این جایزه را به عنوان فراخوانی برای آغاز فعالیت می پذیرم. فراخوانی برای همه ملتها به منظور مقابله با چالشهای مشترک موجود در قرن ۲۱ ام.
مقابله با این چالشها تنها از سوی یک رهبر یا یک ملت امکان پذیر نیست. برای همین هم دولت من تلاش دارد دوره جدیدی از تعامل ایجاد کند دوره ای که در آن همه کشورها مسئولیت ایجاد جهانی را که ما خواهان آن هستیم بر عهده بگیرند. - ما نمی توانیم جهانی را که در آن سلاحهای هسته ای در حال گسترش است و خطر یک هولوکاست هسته ای مردم را تهدید می کند بپذیریم.
برای همین هم گامهائی استوار به منظور دستیابی به جهانی عاری از سلاح هسته ای برداشته ایم. دست یابی به انرژی هسته ای صلح امیز حق همه کشورهاست اما همزمان هر کشوری مسئول اثبات صلح امیز بودن برنامه هسته ای خود است . - ما نمی توانیم تهدیدهای رو به افزایش تغییرات آب و هوا را که ممکن است به جهانی که ما برای ایندگان خود به جا می گذاریم بپذیریم. برای همین هم کشورها باید مسئولیت خود را برای تغییر نحوه استفاده از انرژی بپذیرند.
- ما نباید بگذاریم که تفاوت میان ملت ها نحوه نگرشمان را به یگدیگر تعیین کند. برای همین هم باید به دنبال آغاز جدیدی در روابط میان مردم با ادیان، نژاد و مذاهب مختلف باشیم. روابطی بر پایه منافع و احترام مشترک.
همه ما باید نقش خود را برای حل اختلافهائی که در طول سالها باعث درد و سختی شده است ایفا کنیم و این تلاش ها شامل تعهد تزلزل ناپذیر به درک این مساله است که همه اسرائیلیها و فلسطینیان حق دارند که در کشوری که متعلق به آنهاست در صلح و امنیت زندگی کنند . - ما نمی توانیم دنیائی را بپذیریم که در آن بیم ابتلا به بیماری و یا مورد خشونت قرار گرفتن بدون امید به آینده وجود داشته باشد.
و زمانی که برای دست یابی به کامیابی و جهانی که در آن اختلافها از راههای صلح آمیز حل می شود می کوشیم باید با جهان آنگونه که می شناسیمش روبرو شویم . - اینها نگرانیهائی است که من از طرف مردم امریکا هر روز با آن مواجهم.
برخی از اقدام های لازم در زمان ریاست جمهوری من تکمیل نخواهد شد. برخی مانند خلع سلاح هسته ای حتی ممکن است در طول عمر من نیز انجام نگیرد.
اما من می دانم که می شود با این چالشها مقابله کرد، تا زمانی که بدانیم تنها یک نفر و یا یک ملت مسئول از میان برداشتن آن نیست.
این پاداش تنها برای تلاشهای دولت من نیست بلکه پاداشی است برای تلاشهای شجاعانه مردم همه دنیا. برای همین هم باید با همه کسانی که برای دستیابی به عدالت و شان انسانی تلاش می کنند تقسیم شود. با زن جوانی که با وجود خطر کتک خوردن یا کشته شدن با آرامش برای دست یابی به حق خود راهپیمائی می کند. با رهبری که چون حاضر نیست از تعهد خود به دموکراسی دست بردارد در خانه اش زندانی شده است. با سربازی که از جانب افراد ساکن نیمه دیگر دنیا فداکاری می کند و با همه زنان و مردانی که در سراسر جهان امنیت، آزادی و حتی گاهی زندگی خود را فدای صلح می کنند.
اوباما، نوبل صلح و امید به جهانی زیباتر
حتمن تا حالا خبر برنده شدن جایزه صلح نوبل توسط اوباما رو شنیدین و سری هم به سایت های خبری زدین و واکنش ها رو هم خوندین.
کاری به واکنش ها ندارم – اگرچه جالبن و جالب ترینشون هم مربوط به ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان است –
من هم مثل بسیاری دیگر توی این دنیای پهناور طرفدار اوباما هستم –اگر چه دلیلم با خیلی ها متفاوت – و از انتخاب شدن اوباماخوشحال شدم. حالا قصد دارم تا این موضوع رو بهانه ای کنم و چند جمله ای راجع به اوباما، برنامه هاش و دلیل علاقه ام بهش بنویسم.
چرا نوبل صلح ؟
آنچه کمیته صلح نوبل برای انتخاب اوباما عنوان کرده » تلاش فوق العاده برای تقویت دیپلماسی بین المللی و ترغیب به همکاری میان مردم» است.
موارد زیر فقط چند مثال از این دلیل است – برای کسانی که عنوان می کنند که اوباما کمتر از یک سال فعالیت کرده و هنوز هیچ کاری نکرده-
1- بهبود رابطه چین، روسیه و حتا کشورهای اروپایی با آمریکا
2- تقویت نقش سازمان ملل در حل مشکلات جهان – مقایسه کنید با عملکرد بوش به خصوص در زمان حمله به عراق-
3- کنار هم نشاندن رهبران فلسطین و اسرائیل – با ذکر این نکته در حال حاضر نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل است نه لیونی و لیبرمن وزیر امور خارجه نه باراک-
4- نوشتن نامه به رهبر ایران کشوری که 30 سال است مناسبات دیپلماتیک با آمریکا ندارد.
5- سخنرانی برای بیش از یک میلیارد مسلمان در یک کشور عربی و تاکید بر عدم شناخت غرب از مسلمانان
6- بهبود رابطه با کوبا ( لغو تحریم های پنجاه ساله، اجازه ارسال پول و مسافرت به شهروندان امریکایی – کوبایی و …)
7- تعلیق طرح سیستم دفاع ضد موشکی در اروپا
و …
چرا اوباما؟
اوباما شخصیتی کاریزماتیک و چهره ای فتوژنیک دارد. بی علت نبود که چریکی قدیمی به من گفت: این هم، «چه» ی دوره شما. اما اوباما تفاوت های عمیقی با چه دارد و به همین سبب است که من شخصا علاقه خاصی به اش دارم.
1- اوباما یک لیبرال است؛ کمتر از چند هفته از انتخاب اوباما به ریاست جمهوری نگذشته بود که فرمان تعطیلی گوانتانامو را صادر کرد. برای یک تحصیلکرده حقوق حتا اگر سیاستمدار هم نباشد روشن است که این تصمیم، چیزی بسیار فراتر از یک تصمیم سیاسی جهت دلخوشی طرفداران است. این تصمیم ابعاد گسترده ای به لحاظ حقوقی، امنیتی و بین المللی دارد. محافظه کاران درون آمریکا،رهبران کشورهای عربی، خانواده بازماندگان حوادث یازده سپتامبر فشارهای بسیاری بر دولت وی به خاطر این تصمیم وارد کردند. اما اوباما این تصمیم را با وجود همه هزینه ها گرفت. چرا که قول داده بود و قول داده بود چرا که به اصولی باور دارد. اصول لیبرالسیم. همان اصولی که در گیر و دار بحران ها و فشارها فراموش می شود اما اوباما باز یادآوری کرد که فراموش کردن این اصول سبب ایجاد بحران می شود.
2- مساله اصلی انرژی است؛ زمانی که همه دنیا به علت رکود و کاهش تقاضا محو سقوط قیمت نفت از 140 دلار به کمتر از 50 دلار بودند اوباما با خونسردی از اصلاح الگوی تولید انرژی سخن می گفت. – دقت کنید اصلاح الگوی تولید و نه حتا مصرف- به شرکت های انرژی و خودروسازی دو سال فرصت داده تا 30 درصد محصولات خود را با سوخت های جایگزین سوخت فسیلی هماهنگ کنند. اوباما به خوبی می داند مصرف بالای سوخت های فسیلی یعنی وابستگی به کشورهای تولید کننده نفت در خاورمیانه و این یعنی چشمپوشی بر حکومت های دیکتاتور این کشورها که البته دو آسیب دارند اول دیکتاتوری حکومت بر ملت خود و دوم تولید افراط گرایانی که امنیت همه کشورها را به خطر می اندازند. فراموش نکنیم که ادامه روند فعلی تولید و مصرف انرژی کمتر از پنجاه سال برای زمین قابل تحمل است.
3- حتا کشورهای دشمن هم تهدید نیستند؛ حملات یازده سپتامبر درس های بسیاری برای تئوریسین های امنیت ملی آمریکا داشت اما وجود نئومحافظه کاران فرصت برنامه ریزی غیرنظامی را از سایر متفکران این حوزه گرفت. اوباما می داند که تا به حال هیچ کشوری به آمریکا حمله نکرده است و هیچ کشوری هم چنین کاری نخواهد کرد. دوره جنگ های کلاسیک، جنگ دولت ها رو به پایان است. –بعدن مفصل در این باره و دوره پساسرمایه داری خواهم نوشت- سپر دفاع ضدموشکی شاید برای باباشملی مثل بوش که از یه کتی راه رفتن در دنیا و دیدن تسلیحات نظامی ذوق می کند مفید باشد اما برای کسی که قرار است امنیت داخلی آمریکا را تامین کند به هیچ وجه سودمند نیست. اوباما در برابر فشار همه محافظه کاران آمریکا دستور تعلیق سپر دفاع ضدموشکی را صادر می کند تا با این وسیله بهانه گسترش تسلیحات نظامی را از همه کشورهای جهان بگیرد. در مجمع عمومی سازمان ملل هم بیش از همه بر کاهش موجودی تسلیحات هسته ای تاکید می کند. ( دلم می خواد این رو هم بگم که اوباما هم درست مثل شیراک می داند حتا اگر دولت ایران به بمب هسته ای دست پیدا کند هیچ تهدیدی برای هیچ کشوری نیست حتا اگر افراطی ترین افراد در راس حکومت ایران باشند.ترس از دستیابی گروه های تروریستی به بمب هسته ای توسط ایران است. موضوعی که حتا عدم تمایل ایران هم مانعی بر آن نباشد. ترسی که امروز آمریکا از پاکستان دارد)
4- اوباما یک شهروند امریکایی- جهانی است؛ اوباما بارها بر این نکته تاکید کرده است که حل مشکلات جهانی تنها از طریق گفتگو و با مشارکت همه کشورهای جهان قابل حل است. بر همین اساس است که اوباما هر حضور خود در خارج از خاک آمریکا را به گردهمایی ای برای همفکری ای جهانی تبدیل می کند. حتا در کمیته انتخاب محل برگزاری المپیک.
5- زمین برای همه ساکنین؛ بر خلاف بسیاری از روسای جمهور آمریکا، اوباما می داند که اگر زمینی نباشد حتا آمریکایی ها هم جایی برای زندگی نخواهند داشت. در مجمع سازمان ملل، زمانی که به نظر همه اولویت هایی چون رکود اقتصادی، مساله خاورمیانه، گسترش نیروهای طالبان در پاکستان و افغانستان، مساله هسته ای ایران و… وجود دارد اوباما به انتقاد از قطعنامه های شورای امنیت می پردازد و می پرسد که در میان این همه قطعنامه چرا حتا یک قطعنامه جهت حفظ محیط زیست صادر نشده؟ زمین روز به روز گرمتر می شود، لایه ازن مورد حمله گازهای گلخانه است، اکوسیستم زمین حتا نسبت به پنجاه سال قبل نامتعادل تر است، گونه های گیاهان و حیوانات رو به انقراض روز به روز در حال افزایش است… اوباما هشدار به موقعی می دهد » با این روند، زمین رو به تمام شدن است»
زیاد شد و بر خلاف تصمیم. خلاصه آن که من اوباما را دوست دارم چون اوباما جهانی زیبا را دوست دارد. دوره جدیدی که دنیا در آن قرار گرفته را شناخته و برای آن نسخه های مخصوص به خود دارد. اوباما هم به بهتر شدن دنیا امیدوار است و هم می تواند مردمان بسیاری را به این بهتر شدن امیدوار کند.
سر آغاز با آزادی
«آن شهروند بریتانیای کبیر، که پس از جنگ جهانی دوم، به خاطر کنترل مبادله، مجاز نبود تعطیلات خویش را در ایالات متحده بگذراند، از یک آزادی اساسی محروم می شد، درست همچون آن شهروند ایالت متحده که به لحاظ افکار سیاسی، امکان سپری کردن تعطیلاتش در روسیه از او سلب می شد.اولی به ظاهر محدودیتی اقتصادی و دومی محدودیتی سیاسی به شمار می رفت؛ هرجند تفاوت اساسی بین این دو وجود ندارد.»؛از مقاله رابطه بین آزادی اقتصادی و آزادی سیاسی نوشته میلتون فریدمن
هر دو این محدودیت ها و سلب آزادی افراد ناشی از قانون است. قوانینی که توسط منتخبین مردم وضع شده اند!
