نوشتههای دستهبندی شده در ‘فرهنگ و هنر’
اتاوا و سینما بای تاون
مجموعه های سینمایی در اتاوا در کل شهر پخش هستند. در هر مجموعه سینمایی معمولن بیش از شش، هفت سالن سینما وجود دارد که به پیشرفته ترین تجهیزات پخش سینمایی مجهزند. دیدن فیلم با کیفیت صدا و تصویر عالی مسلمن برای پر کردن تعطیلات اخر هفته گزینه بدی نیست. قیمت بلیط هر فیلم بسته به مدت زمان و امکانات سالن –مثل پخش HD- بین 10 تا 15 دلار است. البته اگر تصمیم بگیرید که مشتری سه شنبه های این مجموعه ها باشید هر فیلمی را نیم بها تماشا خواهید کرد.
اما در اتاوا در داون تاون –مرکز شهر- یک سینمای فرهنگی به اسم «بای تاون» وجود دارد که برنامه پخش خود را به فیلم های هنری و فرهنگی منحصر کرده است. در هر روز، سه یا چهار سانس اکران، در یک سالن نه چندان با کیفیت دارد. اما در عوض نوع فیلم هایی که به نمایش می گذارد نه تنها جبران کیفیت سالن را می کند بلکه لذت زنده بودن سینمای غیر هالیوودی را هم به مخاطبان خود می دهد.
برای دیدن هر فیلم حداکثر سه یا چهار سانس در ماه فرصت دارید. این سینما یک سایت و همچنین یک نشریه دارد که در اول هر ماه چاپ می شود و علاوه بر معرفی و نقد فیلم ها، برنامه ماهانه خود را نیز منتشر می کند. بر خلاف مجموعه های سینمایی سطح شهر، تخفیف این سینما فقط شامل اعضا می شود نه روز خاصی از هفته. 10 دلار نقد –CASH- برای همه و هفت دلار برای اعضا. در واقع این سینما مشتریانی خاص خود دارد؛ کسانی که سلیقه سینماییشان غیر از عموم مردم است و می توانند یک سینما را در شهری 850 هزار نفری و نسبتن گران بدون هیچ یارانه دولتی سر پا نگه دارند.
پروفسور بوبوس
بعد از مدت ها یک تئاتر همه فهم (پاپ) از اتیلا پسیانی. نمایش های پسیانی رو از این جهت خیلی دوست دارم که بدون هیچ ادعایی برداشت خودش رو از یک موضوع بیان می کنه. و این بار از از درون جامعه. و برعکس همه کارهای این چند سال اخیرش به شکلی بی نهایت ساده. حضور کیانیان هم بیش از پیش بر این موضوع تاکید داشت. همه به خصوص در لحظاتی که بر وقایع یک سال اخیر و دولت پهلو می زد همراهی می کردن گرچه به نظر من این نمایشنامه چیزی فراتر از امروز ایران و حتا امروز جهان بود. چند وقتی می شه که با سوسیالیست ها چپ افتادم پس از همه بیشتر با صحنه ای همراه شدم که دختر کم هوش سوسیالیست با در تملک گرفتن همان ابزار شخصیت بخشی سرمایه داری، حاضر باه مصالحه با کار چاق کن سرمایه دار شد.
شنیدم که در صورت عدم حذف بعضی صحنه های تئاتر کالیگولا که پهلو به «عدالت» می زند تئاتر توقیف خواهد شد. جالبه که وقتی حرکات خودمون رو به خودمون نشون می دن از خشم سعی در خذفشون داریم.

